پائیز را دوست دارم.

حتی اگر غمگینم کند،

حتی اگر در چمدان نارنجی و کهنه‌اش، برایم هیچ اتفاق دلپذیری کنار نگذاشته‌باشد،

حتی اگرتنها و غمگین، تمام خیابان را قدم بزنم.

حتی اگر باران ببارد و خیس شوم،

باران شدت بگیرد و چتر نداشته‌باشم،

حتی اگر شب باشد و سردم باشد و از خانه دور باشم.

پاییز فصل بی‌نظیری‌ست.

آدم‌ها را به فکر وا می‌دارد،

آدم‌ها را به یادِ هم می‌اندازد و

دل‌ها را به هم نزدیک می‌کند.🍂