سلام به مقداد و حمید و اسی عزیز که گاهی گداری میان وبلاگمو میخونن و احوالی میپرسن ...والاااا 

دارم تو این آزادی الانم کیف میکنم فعلا حالا تا کی خسته بشم و بشه روزام تکراری خدا داند :دی

و دارم این روزا همش به این فکر میکنم جوونا الان چقدررررر ناامیدن و الکی روزا رو میگذرونن بدون هیچ امیدی

والا ما حداقل خوش بودیم و یه نمه امید داشتیم الان اینه وضعیتمون ...حداقل ما دلخوشی های کوچیک زیاد داشتیم که یکیش همین وبلاگمون بود و دوستای مجازیمون

حالا روزگارمون اینه دیگه جوونا الان روزگارشون چی میشه...

برم پی نوشت که هنوز دوسش دارم خخخ

___________

پ .ن : اولا حمید خوبی؟زلزله اومده همش فکرت بودم یه خبری از خودت بیا بده و شرح ماوقع کن 

آقای سجاد توسلی که هی میای کامنت میذاری .خیلی مخلصیم 

والا من حال و حوصله خودمم ندارم دیگه بیام پرسشنامه پر کنم .هر سوالی داری بپرس تو کامنتت حال داشتم جواب میدم.ما یه زمانی وبلاگ نویس بودیم و عالمی داشتیم 

حمید مقداد و اسی جان تولدتونم با کلی تاخیر مبارک .حالا چندسالتون شده